تاندونیت کلسیفیکاسیون چیست؟

التهاب تاندون ناشی از کلسیفیکاسیون مشکلی در تاندون‌ها و عضلات شانه است. این وضعیت به دلیل تشکیل رسوبات کلسیم در تاندون‌ها (بافتی که عضله را به استخوان متصل می‌کند) روتاتور کاف (گروهی از عضلات و تاندون‌ها که شانه را تثبیت می‌کنند) رخ می‌دهد. این تجمع کلسیم باعث التهاب بافت‌های اطراف آن و درد شدید شانه می‌شود. فضای بین روتاتور کاف و آکرومیون (انتهای استخوانی بیرونی تیغه شانه) نیز به دلیل رسوبات کلسیم کاهش می‌یابد و بر عملکرد طبیعی روتاتور کاف تأثیر می‌گذارد.

این رسوبات اغلب در افراد بالای ۳۰ تا ۴۰ سال رخ می‌دهند و در بیماران دیابتی شایع‌تر هستند.

علائم تاندونیت کلسیفیکاسیون

در طول فرآیند رسوب کلسیم، ممکن است اصلاً دردی احساس نکنید یا درد خفیف تا متوسطی داشته باشید. ممکن است هنگام بلند کردن دست یا از دست دادن حرکت در شانه به دلیل سفتی، درد را تجربه کنید. درد شدید همچنین ممکن است در خواب شما اختلال ایجاد کند.

این علائم مشخصه سه مرحله‌ای هستند که تاندونیت کلسیفیکاسیون از طریق آنها پیشرفت می‌کند.

• • مرحله پیش از کلسیفیکاسیون: این آغاز تشکیل کلسیم است که در آن تغییراتی در سلول‌ها رخ می‌دهد و ممکن است هیچ علامتی را تجربه نکنید.

• • مرحله کلسیفیکاسیون: سلول‌ها کلسیم آزاد می‌کنند که با هم ترکیب شده و رسوبات کلسیم را تشکیل می‌دهند. این مرحله عموماً برای مدت زمان متغیری بدون هیچ دردی طول می‌کشد و مرحله استراحت نامیده می‌شود. دردناک‌ترین مرحله که مرحله جذب نامیده می‌شود، پس از مرحله استراحت آغاز می‌شود. اکثر بیماران به دلیل درد شدید مرتبط با این مرحله، در این مرحله به دنبال درمان هستند.

• • مرحله پس از کلسیفیکاسیون: رسوب کلسیم شروع به جایگزینی با تاندون روتاتور کاف طبیعی می‌کند. این مرحله معمولاً بدون درد است.

علل التهاب تاندون کلسیفیکاسیون

دکتر پاتریک مولارونی ، متخصص پزشکی ورزشی کودکان در بیمارستان کودکان جانز هاپکینز ، تخصص خود را برای ارائه اطلاعات ارزشمند در مورد یک بیماری کمتر شناخته شده که ورزشکاران را تحت تأثیر قرار می‌دهد، به اشتراک گذاشته است: میوزیت استخوانی شونده.

میوزیت استخوانی شونده واکنشی به کبودی در عضله‌ای است که آسیب دیده است. در طول بهبود کبودی، کلسیم می‌تواند در کبودی رسوب کند و باعث ایجاد ساختاری سخت مانند استخوان در عضله شود.

دلیل دقیق این اتفاق مشخص نیست، اما مشخص است که این اتفاق بیشتر در ورزشکارانی رخ می‌دهد که قبل از اینکه عضله کبود شده زمان مناسبی برای بهبودی داشته باشد، دچار آسیب‌های مکرر به یک ناحیه می‌شوند.

این وضعیت بیشتر در ورزش‌های تماسی رخ می‌دهد و بیشتر در عضله چهار سر ران و ناحیه بازو دیده می‌شود.

این وضعیت به صورت یک ناحیه سفت و دردناک در محل کبودی که ۲ تا ۴ هفته در حال بهبود بوده است، بروز می‌کند.

در بیشتر ورزشکاران، اگر به این ناحیه اجازه داده شود تا به طور مناسب بهبود یابد، این کلسیفیکاسیون یا تشکیل استخوان به خودی خود جذب و از بین می‌رود.

ارزیابی این وضعیت شامل گرفتن عکس‌برداری با اشعه ایکس برای نظارت بر پیشرفت تشکیل کلسیم است. مهم‌ترین جنبه‌های درمان، جلوگیری از آسیب بیشتر در ناحیه آسیب‌دیده و فیزیوتراپی برای حفظ حرکت در اندام آسیب‌دیده است.

تشخیص تاندونیت کلسیفیکاسیون

تاندونیت کلسیفیکاسیون با معاینه فیزیکی کامل شانه و گرفتن شرح حال پزشکی دقیق توسط پزشک تشخیص داده می‌شود. برای تشخیص رسوبات کلسیفیه می‌توان عکس‌برداری با اشعه ایکس انجام داد. رسوباتی که در عکس‌برداری با اشعه ایکس دیده نمی‌شوند را می‌توان با اسکن اولتراسوند مشاهده کرد که امکان ارزیابی اندازه رسوبات را از همه جهات فراهم می‌کند.

درمان تاندونیت کلسیفیکاسیون

تاندونیت کلسیفیکاسیون معمولاً بدون نیاز به جراحی به خودی خود برطرف می‌شود. پزشک ممکن است اقدامات درمانی محافظه‌کارانه خاصی را توصیه کند.

رویکرد غیر جراحی

رویکرد غیر جراحی اولین خط درمانی برای تاندونیت کلسیفیکاسیون است.

• • داروهای ضدالتهاب: درد ناشی از رسوبات کلسیمی را می‌توان با داروهای ضدالتهاب درمان کرد.

• • تزریق استروئید: اگر درد شدیدی را تجربه می‌کنید، ممکن است تزریق استروئید برای تسکین درد، تورم و التهاب تجویز شود.

• • عمل شستشو: برای کنترل درد شدید در مرحله تحلیل، پزشک ممکن است عملی به نام شستشو را پیشنهاد کند. پزشک دو سوزن بزرگ را به طور مکرر وارد مفصل شانه می‌کند تا رسوبات کلسیم را با محلول نمکی (سالین) شستشو دهد تا آنها را شل کند. پس از شل شدن، رسوبات از طریق سوزن آسپیره یا مکش می‌شوند.

• • استفاده از گرما/یخ: یک پارچه‌ی آغشته به آب گرم یا آب یخ را می‌توان روی شانه‌ی آسیب‌دیده قرار داد تا درد تسکین یابد.

• • درمان با امواج شوک: این درمان هفته‌ای یک بار و تا ۳ هفته انجام می‌شود. درمانگر شما پالس‌هایی از امواج شوک را روی ناحیه آسیب‌دیده ایجاد می‌کند تا رسوبات کلسیم را بشکند و به راحتی توسط بدن جذب شود.

عمل جراحی

جراحی تنها در صورتی پیشنهاد می‌شود که زندگی روزمره شما تحت تأثیر درد مداوم و از دست دادن حرکت قرار گرفته باشد و روش‌های محافظه‌کارانه ناموفق باشند. این جراحی‌ها به صورت سرپایی و تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شوند.

• • جراحی آرتروسکوپی: جراح شما یک برش کوچک ایجاد می‌کند و آرتروسکوپ (دوربین مجهز به نور) را وارد مفصل شانه می‌کند. رسوبات کلسیم با استفاده از آرتروسکوپ در تاندون روتاتور کاف قرار می‌گیرند، سپس رسوبات با ابزارهای جراحی ریز برداشته می‌شوند و ناحیه با محلول نمکی شستشو داده می‌شود.

• • جراحی باز: در موارد بسیار نادر، جراح شما پوست، عضلات و بافت‌های اطراف را برش می‌دهد تا رسوبات کلسیم را از بین ببرد. ناحیه مورد نظر شستشو داده می‌شود تا کریستال‌های کلسیم باقی مانده از بین بروند. سپس عضلات و پوست به هم بخیه زده می‌شوند تا محل برش بسته شود.

توانبخشی

توانبخشی برای تقویت عضلات روتاتور کاف و تثبیت مفصل شانه ضروری است. در فیزیوتراپی پس از جراحی، از شما خواسته می‌شود که شانه خود را با یک آویز (اسلینگ) حمایت کنید. درمانگر شما ممکن است یخ، تحریک الکتریکی و ماساژ درمانی را برای کنترل درد، تورم و کاهش اسپاسم عضلات در چند جلسه اولیه توانبخشی توصیه کند.

ممکن است بعد از جراحی آرتروسکوپی، تمرینات دامنه حرکتی و حرکات کششی فعال توصیه شود. شما باید با تمرینات غیرفعال، مانند حرکت دادن آرام مفصل شانه و کشش بازو، شروع کنید و سپس به تمرینات فعال بروید. روش‌های زیادی به شما آموزش داده می‌شود تا بتوانید کارهای روزانه را بدون اعمال فشار زیاد بر شانه خود انجام دهید تا به سبک زندگی عادی خود بازگردید.