سلامتی بیماران مبنای ارزشهای ماست

جستجو کردن

چرا ویولونیست‌ها بیشتر در خطر درد شانه هستند

تاریخ بروزرسانی ۱۵ دی, ۱۴۰۴

بر اساس تحقیق های علمی که در مجله های پزشکی بین المللی چاپ شده است، بین ۷۵ تا ۸۹ درصد نوازندگان حرفه ای ویولن، حداقل یک بار در طول دوران فعالیت خود دچار درد شانه می شوند. این آمار در مقایسه با نوازندگان ساز های دیگر بسیار بالا است.

درد شانه در این افراد نتیجه ای از ترکیب عامل های مختلف است. این عامل ها شامل موارد زیر می شوند:

  • مشکل های بیومکانیکی در نحوه حرکت بدن
  • فشارهای عضلانی ناشی از تمرین های مداوم
  • قرارگیری بدن در وضعیت های نادرست و غیر اصولی

خوشبختانه با شناخت دقیق و عمیق علت های بروز این درد و انجام تمرین های فیزیوتراپی مناسب، می توان به راحتی از این مشکل پیشگیری کرد و یا آن را درمان نمود.

فهرست مطالب

ویولن نوازی و بررسی علل درد شانه

ویولن نوازی یکی از پیچیده ترین فعالیت های موسیقایی است که نیازمند تنظیم دقیق بدن، دقت بالا و کنترل عضلانی فوق العاده است. برخلاف پیانو که وسیله ای توسط بدن حمل نمی شود، ویولن برای تقریبا هر ساعت اجرا باید بر روی شانه ی چپ ویولونیست قرار گیرد. این مسئله به خودی خود فشار زیادی بر روی شانه و عضلات حمایتی آن ایجاد می کند.

علاوه بر این، حرکات تکراری کمان کشی، تنش عضلانی، و اغلب اوقات وضعیت نادرست بدن و شانه، باعث بروز آسیب های تراکمی می شوند. این آسیب ها می توانند از درد سطحی شروع شده و به سندرم Rotator Cuff و حتی آسیب های جدی تر تبدیل شوند.

آمار و ارقام

داده های تحقیقات علمی بسیار نگران کننده است:

  • ۷۵ تا ۸۹ درصد ویولونیست های حرفه ای از درد شانه رنج می برند
  • شانه جزء پرتکرار ترین مناطق درد در میان موسیقاران است
  • درد شانه در ویولونیست ها بیشتر از پیانیست ها، فلوت نوازان و سازهای دیگر است
  • تقریبا ۸۰ درصد این درد ها از نوع Rotator Cuff یا درد شانه ی بالا است
  • زنان ویولونیست ها احتمالا بیشتری برای بروز درد شانه دارند

۲. بیومکانیک ویولن نوازی و علل ریشه ای درد شانه

برای درک کامل درد شانه در ویولونیست ها، باید بیومکانیک های فیزیولوژیکی اجرای ویولن را درک کنیم.

موضع نشستن و ایستادن ویولونیست

ویولونیست بیشتر اوقات برای اجرا ایستاده می ایستد یا روی صندلی می نشیند. در هر دو حالت، موضع صحیح بدن برای حفاظت از شانه و ستون فقرات بسیار مهم است.

اغلب ویولونیست های جوان یا نوآموز موضع نادرستی دارند:

  • متمایل شدن بیش از حد به جلو
  • خم کردن گردن برای دیدن انگشتان روی فریتبورد
  • بلند کردن شانه های بیش از حد
  • عدم توازن در وزن بدن

نحوه ی نگاه داری ویولن و وزن آن

ویولن وزنی در حدود ۰.۴ تا ۰.۶ کیلوگرم دارد. اگرچه این وزن کم به نظر می رسد، اما وقتی برای ساعت ها بر روی شانه ی یک طرف (معمولا چپ) قرار گیرد، فشار بسیار زیادی ایجاد می کند. این وزن به طور مستقیم بر روی عضلات Levator Scapula و Trapezius اثر می گذارد و آن ها را خسته می کند.

حرکات کمان و تاثیر آن بر شانه

کمان کشی (bowing) مستلزم حرکات دقیق و تکراری سه بخش است: شانه، آرنج و مچ دست. این حرکات باعث تنش و خستگی ماهیچه های شانه می شوند.

حرکات کمان کشی شامل:

  • حرکت های خطی به بالا و پایین
  • حرکت های ناحیه Scapula
  • تنظیم های ریز موضع گیری
  • تکرار حرکات در سرعت های مختلف

خم های طبیعی و غیرطبیعی ستون فقرات

بسیاری از ویولونیست ها برای دیدن فریتبورد، سر خود را کج می کنند. این تیلت کردن سر و خم کردن گردن به موضع غیرطبیعی منجر به فشار بر روی ستون فقرات و عضلات شانه می شود.

نقش انحراف بدن و موضع نادرست

بسیاری از ویولونیست های نوجوان یا تازه کار جسم خود را به یک طرف انحراف می دهند. این انحراف باعث عدم توازن در فشار و تنش می شود و یک طرف بدن بیشتر از طرف دیگر تحت فشار قرار می گیرد.

۳. درد شانه در ویولونیست ها: آمار، علائم و انواع

درد شانه در ویولونیست ها اشکال مختلفی دارد و ممکن است نتیجه ی شرایط مختلف باشد.

علائم درد شانه

ویولونیست هایی که از درد شانه رنج می برند معمولا این علائم را گزارش می کنند:

  • درد تیز یا شدید در شانه، به خصوص هنگام اجرا
  • درد که بعد از تمرین شدت می یابد
  • احساس ضعف یا عدم پایداری در شانه
  • محدودیت در دامنه ی حرکت (ROM)
  • درد شب کاری که خواب را مختل می کند
  • صدای کرک یا تک آوایی در شانه
  • بی حسی یا نیش دار بودن

سندرم Rotator Cuff

سندرم Rotator Cuff
سندرم Rotator Cuff در نوازندگان ویولن

Rotator Cuff گروهی از چهار ماهیچه و تاندون است که مفصل شانه را پایدار نگه می دارد. این ماهیچه های کوچک اما بسیار مهم عبارتند از:

  • Supraspinatus
  • Infraspinatus
  • Teres Minor
  • Subscapularis

در ویولونیست ها، این ماهیچه ها بسیار فعال هستند و در نتیجه ی فشار مرتبک به سرعت خسته می شوند. خستگی و ضعف این ماهیچه ها منجر به درد، عدم ثبات و در موارد شدید آسیب های جدی می شود.

تفاوت بین زنان و مردان ویولونیست ها

تحقیقات نشان می دهد که زنان ویولونیست ها احتمالا بیشتری برای بروز درد شانه دارند. دلایل شامل:

  • استخوان های نازک تر و کمتر توانایی تحمل فشار
  • عضلات ضعیف تر نسبت به مردان
  • تفاوت در بیومکانیک های بدن
  • اثرات هورمونی

درد شانه چپ و راست

معمولا شانه ی چپ (شانه ی تحت فشار) بیشتر درد می کند، اما شانه ی راست (شانه ی کمان کش) نیز می تواند از مشکلات رنج ببرد.

موسیقاران مراجعه کنید. سلامتی شانه ی شما اهمیت حیاتی برای تداوم ویولن نوازی دارد.

۴. ویژگی های خاص ویولن که باعث ایجاد درد شانه می شود

ویولن بر خلاف بسیاری از سازهای دیگر، ویژگی های منحصر به فردی دارد که آن را به یکی از اصلی ترین دلیل های ایجاد درد شانه تبدیل می کند.

وزن ویولن و تاثیر آن بر بدن

اگرچه وزن خود ساز ویولن کم است، اما به دلیل روش خاص نگه داشتن آن، فشار بسیار زیادی روی شانه چپ وارد می شود. این فشار برای ساعت های طولانی ادامه پیدا می کند و باعث خستگی شدید ماهیچه های شانه می شود.

نیروهای بیومکانیکی در مفصل شانه

مفصل اصلی شانه یکی از پرتحرک ترین مفصل های بدن است. این میزان از انعطاف پذیری باعث می شود که ثبات مفصل کمتر باشد. در هنگام نواختن ویولن، نیروهای بسیار بزرگی به این مفصل وارد می شود که می تواند به مرور زمان آسیب رسان باشد.

اثرات بالا بردن شانه در هنگام نوازندگی

بسیاری از نوازندگان در زمان اجرا به صورت ناخودآگاه شانه های خود را بالا می برند. این حالت بدنی اشتباه باعث بروز مشکل های زیر می شود:

  • وارد شدن فشار بیش از حد به عضله های ذوزنقه ای (کول)
  • مختل شدن جریان خون در ناحیه شانه و گردن
  • زیاد شدن تنش و گرفتگی در ناحیه گردن
  • ضعیف شدن و خستگی زودرس عضلات

حرکت های آرشه کشی و تکرار زیاد

آرشه کشی شامل حرکت های بسیار دقیق و تکراری است. انجام دادن هزاران باره این حرکت ها در طول روز می تواند منجر به بروز مشکل های زیر شود:

  • آسیب های ناشی از فشار تکراری
  • خستگی شدید عضلانی
  • التهاب در تاندون ها
  • نشانگان گیر افتادگی شانه

نقش شانه چپ در نگه داشتن ویولن

شانه چپ وظیفه حمایت و ثابت نگه داشتن ساز را بر عهده دارد. برای اینکه ویولن در جای خود محکم بماند، این شانه باید به صورت مداوم فعالیت کند. این فعالیت همیشگی باعث می شود عضلات فرصت استراحت نداشته باشند و خستگی مزمن ایجاد شود.

۵. عامل های خطر و تشدید کننده درد شانه در نوازندگان

چندین عامل مهم وجود دارد که می تواند درد شانه را شدید تر کند یا احتمال به وجود آمدن آن را به شدت افزایش دهد.

تکرار بیش از حد حرکت ها

ویولونیست های حرفه ای ممکن است روزانه بین ۲ تا ۵ ساعت و یا حتی زمان بیشتری را به تمرین اختصاص دهند. این حجم از تکرار حرکت ها بسیار بالا است و خطر آسیب دیدگی را زیاد می کند.

بهترین روش برای زمان بندی تمرین به شرح زیر است:

  • به ازای هر ۵۰ دقیقه تمرین، حتما ۱۰ دقیقه استراحت کنید.
  • از تمرین کردن مداوم و بدون وقفه برای بیش از ۳ ساعت خودداری کنید.
  • در صورت احساس کوچک ترین دردی، تمرین را سریع توقف کنید.

تنش عضلانی و فشارهای روانی

اضطراب ناشی از اجرا و فشارهای ذهنی باعث ایجاد تنش زیادی در عضلات می شود. وقتی یک نوازنده دچار ترس یا استرس می شود، عضلات شانه او به صورت خودکار منقبض شده و تحت فشار قرار می گیرند.

وضعیت بدنی نادرست و عادت های غلط

عادت های اشتباهی که در سال های اول یادگیری در بدن شکل می گیرند، به سختی تغییر می کنند. این عادت های غلط شامل موارد زیر هستند:

  • بالا بردن غیر طبیعی شانه ها
  • کج کردن بیش از حد سر
  • خم کردن گردن به سمت جلو یا طرفین
  • تمایل پیدا کردن کل بدن به یک سمت

عدم استراحت و وقفه های نامناسب

برخی از نوازندگان بدون در نظر گرفتن زمان های استراحت تمرین می کنند. نبود زمان کافی برای استراحت باعث می شود عضلات فرصتی برای بازسازی و بازیابی توان خود نداشته باشند.

ضعف در عضلات حمایت کننده شانه

اگر عضلات حمایت کننده مانند روتاتور کاف و تثبیت کننده های تیغه شانه ضعیف باشند، احتمال بروز آسیب های جدی به شدت بالا می رود.

۶. بررسی درد شانه در کودکان و نوجوانان ویولونیست

نوازندگان جوان و کودکان به دلیل اینکه سیستم عضلانی آن ها هنوز به طور کامل رشد نکرده است، در معرض خطر بیشتری قرار دارند.

زیاد شدن خطر آسیب در سنین نوجوانی

نوجوانان در دوره حساسی از رشد فیزیکی هستند. در این سنین عضلات و استخوان ها در حال تکامل می باشند و در برابر فشارهای فیزیکی بسیار آسیب پذیر هستند.

تاثیرهای طولانی مدت عادت های اشتباه

اگر یک کودک یا نوجوان تکنیک های نادرست را یاد بگیرد، این رفتارها در بدن او ماندگار می شوند و در آینده باعث ایجاد آسیب های مزمن و طولانی مدت خواهند شد.

تفاوت نوازندگان جوان با افراد حرفه ای

نوازندگان حرفه ای تجربه و آموزش بیشتری دارند و می توانند کنترل بهتری روی بدن خود داشته باشند. اما هنرجویان جوان هنوز این مهارت های کنترلی را به دست نیاورده اند.

اهمیت یادگیری اصولی از همان ابتدا

شروع یادگیری با روش های صحیح بسیار حیاتی است. یک معلم با تجربه می تواند از بروز بسیاری از این مشکلات و دردهای جسمانی جلوگیری کند.

نقش معلم در پیشگیری از دردهای جسمانی

یک معلم ویولن وظیفه دارد:

  • حالت بدنی درست را به شاگرد آموزش دهد.
  • تکنیک های صحیح نوازندگی را تدریس کند.
  • نشانه های درد را در هنرجو تشخیص دهد.
  • با توجه به موقع، از بدتر شدن مشکلات جسمی جلوگیری نماید.

۷. تاثیر حالت بدن و روش نگه داشتن ویولن بر درد شانه

چگونگی قرارگیری بدن و نحوه به دست گرفتن ساز تاثیر مستقیمی بر سلامت شانه ها دارد.

روش درست نگه داشتن ساز ویولن

برای جلوگیری از درد، ویولن باید ویژگی های زیر را در هنگام نگه داشتن داشته باشد:

  • ساز باید بین چانه و شانه چپ قرار بگیرد.
  • ویولن باید روی عضله بالابرنده کتف قرار داده شود و نباید روی استخوان ترقوه فشار بیاورد.
  • زاویه قرارگیری ساز معمولا باید حدود ۴۵ درجه باشد.
  • استفاده از زیرچانه ای و بالشتک (شولدر رست) مناسب برای تثبیت ساز ضروری است.

موقعیت سر و گردن

سر باید در وضعیت طبیعی و در راستای ستون فقرات باشد. از انجام کارهای زیر پرهیز کنید:

  • متمایل کردن بیش از حد سر به سمت چپ
  • خم کردن زیاد سر به سمت پایین
  • عقب بردن غیر طبیعی سر

وضعیت قرارگیری شانه ها

شانه ها همیشه باید در حالت رها و آرام باشند. نباید:

  • شانه ها را به سمت گوش ها بالا بکشید.
  • عضلات را تحت فشار و انقباض نگه دارید.
  • شانه ها را در وضعیت نامتقارن قرار دهید.

نقش بالشتک یا شولدر رست (Shoulder Rest)

بالشتک وسیله کوچکی است که به پشت ویولن متصل می شود و کمک می کند ساز بهتر روی شانه بنشیند. انتخاب یک بالشتک مناسب می تواند میزان درد را به شکل چشمگیری کم کند.

صاف بودن تنه و حالت گیری درست

ستون فقرات باید کاملا صاف باشد. نباید در هنگام نواختن:

  • به سمت جلو خم شوید.
  • بدن را به عقب متمایل کنید.
  • تنه را به طرفین کج کنید.

۸. روش های فیزیوتراپی برای درمان درد شانه نوازندگان

اگر دچار درد شده اید، استفاده از خدمات فیزیوتراپی می تواند بسیار موثر و راهگشا باشد.

تمرین های تقویت کننده روتاتور کاف

تقویت این عضلات بخش اصلی درمان است که شامل تمرین های زیر می شود:

  • چرخش خارجی شانه با کش های مقاومتی
  • چرخش داخلی شانه
  • تمرین های پارویی در حالت خوابیده
  • حرکت لغزش دست ها روی دیوار
  • شنای مخصوص تقویت عضلات کتف

کشش های مخصوص برای شانه و گردن

  • کشش عضلات سینه و جلوی شانه
  • کشش بخش پشتی شانه
  • کشش عضلات گردن
  • کشش عضله بالابرنده کتف

ماساژ درمانی و کار روی بافت های نرم

استفاده از ماساژ می تواند به موارد زیر کمک کند:

  • کم شدن تنش های عضلانی
  • بهبود گردش خون در ناحیه درگیر
  • تسکین سریع تر درد

روش های کاهش استرس و آرام سازی

  • انجام تنفس های عمیق شکمی
  • شل کردن تدریجی عضلات بدن
  • استفاده از تصویرسازی ذهنی برای آرامش

برنامه ریزی برای شروع دوباره نوازندگی

بازگشت به دنیای موسیقی بعد از آسیب دیدگی باید به صورت پله پله انجام شود:

  • شروع کار با تمرین های بسیار سبک و کوتاه
  • زیاد کردن تدریجی زمان و شدت تمرین ها
  • اجرای دقیق دستورهای فیزیوتراپیست
  • توقف کار به محض احساس کمترین درد

استفاده از چسب های کینزیولوژی و ابزارهای حمایتی

این چسب ها می توانند درد را کم کرده و از عضلات حمایت کنند. وسایل دیگری که کمک کننده هستند عبارتند از:

  • بندهای حمایتی شانه
  • آستین های فشاری
  • بانداژهای مخصوص شانه

۹. راهکارهای پیشگیری از بروز درد شانه

همیشه پیشگیری بهتر از طی کردن مراحل درمان است. نوازندگان می توانند با رعایت چند نکته از درد جلوگیری کنند.

برنامه ریزی دقیق برای زمان تمرین

یک برنامه استاندارد شامل موارد زیر است:

  • ۵۰ دقیقه نوازندگی و سپس ۱۰ دقیقه استراحت کامل
  • حداکثر ۳ ساعت تمرین در روز برای حرفه ای ها
  • زمان کمتر برای افراد مبتدی یا کسانی که به صورت تفریحی می نوازند

اهمیت دادن به زمان های استراحت

استراحت کردن برای این موارد ضروری است:

  • بازسازی بافت های عضلانی
  • کم شدن خستگی جسمی
  • جلوگیری از آسیب هایی که بر اثر فشار مداوم ایجاد می شوند

تمرین های آماده سازی و گرم کردن بدن

قبل از شروع نوازندگی حتما این کارها را انجام دهید:

  • ۵ دقیقه چرخاندن ملایم شانه ها
  • ۵ دقیقه انجام حرکت های کششی سبک
  • ۵ دقیقه تمرین های قدرتی بسیار ساده

ورزش های مکمل برای تقویت عمومی بدن

ورزش های زیر برای سلامتی یک نوازنده بسیار مفید هستند:

  • یوگا: برای بالا بردن انعطاف پذیری و حفظ تعادل
  • پیلاتس: برای قوی کردن عضلات مرکزی بدن
  • شنا: برای تقویت همزمان و کشش عضلات
  • تمرین با وزنه: برای افزایش قدرت عمومی

مدیریت کردن استرس و اضطراب صحنه

برای کنترل فشار روانی می توانید از این روش ها استفاده کنید:

  • تمرین های تمرکز و ذهن آگاهی
  • تصور کردن موفقیت در اجرا
  • تنفس های عمیق و آرام
  • صحبت با مشاور در صورت نیاز

تغذیه درست و روش های بازیابی بدن

رژیم غذایی مناسب باید شامل موارد زیر باشد:

  • پروتئین کافی برای ترمیم عضله ها
  • کلسیم و منیزیم برای حفظ سلامت استخوان ها
  • نوشیدن آب کافی برای رساندن رطوبت به بدن
  • استفاده از مواد غذایی که ضد التهاب طبیعی هستند

نتیجه گیری

درد شانه در بین ویولونیست ها یک مشکل شایع و جدی است که می تواند کیفیت نوازندگی آن ها را خراب کند. این درد معمولا به دلیل ترکیب مشکل های حرکتی، فشارهای مداوم، حالت بدنی غلط و ضعف عضلات به وجود می آید.

آگاهی از علت ها، شناختن سریع نشانه های درد و اقدام به موقع برای درمان، کلید اصلی موفقیت در رفع این مشکل است. کمک گرفتن از فیزیوتراپی، انجام تمرین های قدرتی، کشش های منظم و اصلاح وضعیت بدن می تواند درد را به میزان زیادی از بین ببرد.

به خاطر داشته باشید که پیشگیری همیشه بهتر از درمان است. همه نوازندگان باید از همان روزهای اول یادگیری روی تکنیک های درست، وضعیت بدنی صحیح و برنامه ریزی منطقی برای تمرین های خود تمرکز کنند.

برای دریافت اطلاعات بیشتر و یا درمان های تخصصی، حتما به یک پزشک متخصص یا فیزیوتراپیست مراجعه کنید.

سؤالات پرتکرار

بهترین سن شروع برای پیشگیری از درد؟

۴ تا ۶ سالگی، به شرط استفاده از ویولن کوچک و آموزش تکنیک صحیح از ویولنی ۱/۸ یا ۱/۴ اندازه استفاده شود (نه اندازه‌های بزرگ‌تر)وضعیت صحیح از ابتدا آموزش داده شود

در درد سطحی با احتیاط، در درد متوسط با محدودیت و در درد شدید توقف کامل و مراجعه به فیزیوتراپیست الزامی است.

مبتدی ها ۲۰ تا ۴۵ دقیقه، میان رده ها ۱ تا ۲ ساعت و حرفه ای ها ۲ تا ۴ ساعت در روز.

بسیار موثر است و میتواند با اصلاح وضعیت و توزیع وزن، درد را تا ۳۰ درصد کاهش دهد.

تقویت عضلات روتاتور کاف، ثبات دهنده های کتف و حرکات کششی منظم.

چک کردن وضعیت مقابل آینه هر ۳۰ دقیقه و نظارت معلم یا فیزیوتراپیست.

بله، باعث افزایش انعطاف پذیری، کاهش تنش عضلانی و کنترل استرس اجرا میشود.

در صورت ماندگاری درد بیش از یک هفته، درد تیز، ضعف عضلانی یا محدودیت حرکتی.

پروتئین برای ترمیم، امگا۳ برای کاهش التهاب و آب کافی برای عملکرد بهتر عضلات ضروری است.

کاهش درد، حمایت از عضلات و بهبود جریان خون در ناحیه درگیر.

به دلیل کامل نشدن رشد عضلات، یادگیری تکنیک های غلط و مقاومت کمتر بدن در برابر فشار.

بله، در ۸۰ درصد موارد با ۳ تا ۶ ماه درمان اصولی، بهبودی کامل و بازگشت تدریجی حاصل میشود.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مقالات مرتبط
پیمایش به بالا