علل احتمالی زیادی برای کمردرد وجود دارد، از جمله آسیب به دیسک های بین مهره ای، فشرده شدن ریشه های عصبی، اصطکاک مفصل ستون فقرات و کشیدگی و اسپاسم عضلانی.
این راهنما اطلاعات عمیقی را در مورد بسیاری از علل کمردرد ارائه می‌کند و در صورت نیاز پیوندهایی به اطلاعات بیشتر ارائه می‌کند.
بیایید با شایع ترین علت کمردرد شروع کنیم – پارگی یا کشیده شدن عضله و رباط پشت.
کشیدگی عضلات و رباط‌ها
درد موضعی
درد موضعی یکی از اصلی‌ترین علائم کشیدگی عضلات و رباط‌ها است. این درد معمولاً در نقطه مشخصی از کمر احساس می‌شود و ممکن است با حرکت یا فشار بدتر شود.
درد می‌تواند از نوع تیز یا تیرکشنده باشد.
در برخی موارد، درد به نواحی اطراف نیز سرایت می‌کند، اما غالباً محدود به محل کشیدگی باقی می‌ماند.
حساسیت به لمس
در ناحیه‌ای که آسیب رخ داده است، پوست و بافت‌های زیرین حساس‌تر می‌شوند.
لمس یا فشار به ناحیه آسیب‌دیده می‌تواند درد را تشدید کند.
این حساسیت معمولاً نشان‌دهنده التهاب و تحریک بافت‌های آسیب‌دیده است.
تورم یا التهاب
در برخی موارد، کشیدگی عضلات یا پارگی رباط‌ها ممکن است باعث تورم یا التهاب شود.
تورم معمولاً در اطراف ناحیه آسیب‌دیده رخ می‌دهد و می‌تواند همراه با گرما و قرمزی باشد.
التهاب معمولاً طی چند روز با استراحت و استفاده از کمپرس سرد کاهش می‌یابد.
کاهش دامنه حرکتی
افراد مبتلا به کشیدگی عضلات و رباط‌ها معمولاً در انجام حرکات روزمره، مانند خم شدن، ایستادن یا چرخیدن، با مشکل مواجه می‌شوند.
محدودیت حرکتی اغلب به دلیل درد و اسپاسم عضلانی است.
کاهش دامنه حرکتی می‌تواند بر فعالیت‌های روزانه تأثیر منفی بگذارد.
اسپاسم عضلانی
عضلات آسیب‌دیده ممکن است دچار اسپاسم شوند، که به صورت انقباض‌های ناگهانی و دردناک ظاهر می‌شود.
این اسپاسم‌ها معمولاً به دلیل تلاش بدن برای محافظت از ناحیه آسیب‌دیده رخ می‌دهند.
ممکن است به صورت مکرر و کوتاه‌مدت یا به‌طور مداوم ادامه یابند.
خستگی عضلانی
کشیدگی شدید می‌تواند منجر به خستگی عضلات اطراف ناحیه آسیب‌دیده شود.
این خستگی ناشی از تلاش عضلات برای جبران آسیب و پایداری ستون فقرات است.
افراد ممکن است احساس ضعف عمومی در ناحیه کمر داشته باشند.
کبودی (در موارد شدید)
در صورتی که پارگی عضلات یا رباط‌ها به رگ‌های خونی کوچک آسیب برساند، ممکن است کبودی در محل آسیب دیده مشاهده شود.
کبودی معمولاً به صورت تغییر رنگ پوست به آبی یا بنفش ظاهر می‌شود.
این علامت در موارد شدیدتر کشیدگی یا پارگی دیده می‌شود.
علل شایع عبارتند از:
- بلند کردن یک جسم سنگین یا چرخاندن ستون فقرات هنگام بلند کردن
- حرکات ناگهانی که فشار زیادی به کمر وارد می کند، مانند زمین خوردن
- وضعیت بدنی ضعیف در طول زمان
- آسیب های ورزشی، به ویژه در ورزش هایی که شامل پیچ خوردگی یا نیروهای ضربه ای زیاد است
در حالی که کشیدن عضله جدی به نظر نمی رسد و معمولاً مشکلات طولانی مدت ایجاد نمی کند، درد حاد می تواند ناتوان کننده باشد.
علل شایع کمردرد مزمن
درد زمانی که بیش از سه ماه طول بکشد و از روند طبیعی بهبودی بدن فراتر رود، مزمن تلقی می شود. درد مزمن در کمر اغلب به دلیل مشکل دیسک، آسیب صفحه انتهایی، مشکل مفصل و/یا ریشه عصبی تحریک شده ایجاد می شود، مانند:
فتق دیسک کمر
فتق دیسک زمانی رخ می‌دهد که ماده ژلاتینی درون دیسک بین مهره‌ای از لایه خارجی خود بیرون بزند و به اعصاب نخاعی فشار وارد کند.
این فشار می‌تواند باعث درد شدید در کمر و انتشار درد به پاها (سیاتیک) شود. علائم دیگر ممکن است شامل بی‌حسی، ضعف عضلانی، و کاهش دامنه حرکتی باشند.
فتق دیسک معمولاً به دلیل بلند کردن اجسام سنگین، ضربه‌های ناگهانی، یا تحلیل طبیعی دیسک با افزایش سن رخ می‌دهد.
درمان‌های اولیه شامل استراحت، فیزیوتراپی، و در برخی موارد تزریقات موضعی یا جراحی است.
۱. درد موضعی در کمر
- ویژگی‌ها: درد معمولاً در ناحیه پایینی کمر احساس می‌شود و ممکن است به صورت مداوم یا تیز باشد.
- شدت: درد می‌تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد و معمولاً با حرکت، خم شدن، یا بلند کردن اجسام بدتر می‌شود.
۲. درد منتشر به پاها (سیاتیک)
- ویژگی ها: یکی از شایع‌ترین علائم فتق دیسک کمری، درد سیاتیک است که از کمر به پایین پا منتشر می‌شود.
- محل: این درد معمولاً در یک طرف بدن رخ می‌دهد و ممکن است از باسن تا ساق پا یا حتی انگشتان پا گسترش یابد.
- علت: فشار دیسک فتق‌شده روی ریشه‌های عصبی عصب سیاتیک.
۳. بی‌حسی یا گزگز
- ویژگی‌ها: احساس بی‌حسی، سوزن‌سوزن شدن یا گزگز در ناحیه‌ای که عصب تحت تأثیر قرار گرفته است.
- محل: این علائم معمولاً در پاها، ساق پا یا انگشتان پا رخ می‌دهند و ممکن است با درد سیاتیک همراه باشند.
۴. ضعف عضلانی
- ویژگی‌ها: ضعف در عضلات مرتبط با عصب تحت فشار.
- محل: ممکن است شامل ضعف در حرکت پا، دشواری در ایستادن روی انگشتان پا یا پاشنه پا باشد.
- شدت: در موارد شدید، این ضعف ممکن است عملکرد عادی عضلات را مختل کند.
۵. کاهش یا از دست دادن رفلکس‌ها
- ویژگی‌ها: کاهش واکنش‌های رفلکسی در زانو یا مچ پا.
- علت: فشار دیسک فتق‌شده بر روی مسیرهای عصبی که وظیفه کنترل رفلکس‌ها را دارند.
۶. افزایش درد هنگام حرکات خاص
- حرکات محرک: سرفه، عطسه، یا نشستن طولانی‌مدت می‌توانند درد را تشدید کنند.
- علت: این حرکات باعث افزایش فشار در ستون فقرات و تشدید تحریک دیسک می‌شوند.
۷. تغییرات در حس روده یا مثانه (در موارد شدید)
- ویژگی‌ها: در موارد بسیار جدی مانند سندرم دم اسب (Cauda Equina Syndrome)، بیمار ممکن است دچار بی‌اختیاری ادرار یا مدفوع شود.
- اقدامات فوری: این علامت نیازمند ارزیابی اورژانسی است، زیرا می‌تواند به آسیب دائمی عصبی منجر شود.
۸. عدم توانایی در حرکت آزادانه
- ویژگی‌ها: بیماران ممکن است احساس خشکی یا محدودیت در حرکات کمر داشته باشند.
- شدت: در موارد شدیدتر، این محدودیت حرکتی می‌تواند فعالیت‌های روزمره بیمار را مختل کند.
۹. درد شبانه یا درد در حالت استراحت
- ویژگی‌ها: در موارد پیشرفته‌تر، درد ممکن است حتی در هنگام استراحت نیز ادامه یابد و خواب بیمار را مختل کند.
شدت و بروز علائم
علائم فتق دیسک‌های کمری بسته به شدت آسیب و محل فتق می‌توانند متفاوت باشند.
اگر علائم شدید یا همراه با بی‌اختیاری، ضعف پیشرونده، یا درد غیرقابل تحمل باشند،
مراجعه فوری به پزشک ضروری است.
آرتروز مفاصل مهره‌ای
آرتروز یکی دیگر از دلایل رایج درد کمر است که اغلب در مفاصل کوچک و پشتی ستون فقرات (مفاصل فاست) رخ می‌دهد.
با گذشت زمان، مفاصل فاست به دلیل فرسایش تدریجی غضروف دچار التهاب می‌شوند که می‌تواند درد و محدودیت حرکتی ایجاد کند.
تصاویر رادیولوژی اغلب تغییرات در مفاصل و استخوان‌های اطراف را نشان می‌دهند. علائم می‌توانند شامل درد موضعی در پشت،
به ویژه هنگام خم شدن یا چرخیدن، و گاهی تورم در ناحیه آسیب‌دیده باشند.
درد موضعی
- نوع درد: درد در آرتروز مفاصل مهره‌ای اغلب موضعی و عمیق است و در ناحیه پایینی کمر یا گردن احساس می‌شود.
- افزایش درد: درد ممکن است با فعالیت‌هایی که به مفاصل فشار وارد می‌کنند، مانند خم شدن یا بلند کردن اجسام، بدتر شود.
- تسکین درد: معمولاً با استراحت و کاهش فعالیت، درد کاهش می‌یابد.
سفتی مفاصل
- زمان بروز: سفتی معمولاً در صبح‌ها یا پس از دوره‌های طولانی استراحت (مانند نشستن طولانی) احساس می‌شود.
- مدت زمان: سفتی ممکن است پس از چند دقیقه حرکت کاهش یابد، اما در موارد پیشرفته ممکن است مداوم باشد.
محدودیت حرکتی
- دامنه حرکتی کاهش‌یافته: حرکات ستون فقرات، به ویژه خم شدن یا چرخیدن، ممکن است محدود شود.
- علت: التهاب مفاصل و تغییرات ساختاری ناشی از آرتروز، مانند رشد استخوانی (خارهای استخوانی)، می‌توانند علت این محدودیت باشند.
صدای کلیک یا ترک در مفاصل (Crepitus)
- زمان بروز: هنگام حرکت دادن ستون فقرات، ممکن است صدای کلیک یا ترک در مفاصل فاست شنیده شود.
- علت: این صدا به دلیل تماس مستقیم استخوان‌ها به علت از دست رفتن غضروف مفصلی رخ می‌دهد.
ضعف عضلات
- ناحیه: در موارد شدید، عضلات اطراف ستون فقرات ممکن است ضعیف شوند.
- علت: کاهش استفاده از عضلات به دلیل درد مداوم یا فشار بر اعصاب اطراف می‌تواند به ضعف عضلانی منجر شود.
درد منتشر به اندام‌ها
- محل انتشار: درد ممکن است از ناحیه کمر به باسن یا پاها و از گردن به شانه‌ها و بازوها منتشر شود.
- علت: این نوع درد معمولاً به دلیل تحریک یا فشار روی اعصاب اطراف مفاصل رخ می‌دهد.
بی‌حسی یا گزگز
- محل: در صورت فشار بر اعصاب نخاعی، بیماران ممکن است احساس بی‌حسی یا گزگز در اندام‌ها (پاها یا بازوها) داشته باشند.
- شدت: این علامت معمولاً در موارد پیشرفته‌تر آرتروز مشاهده می‌شود.
خستگی عمومی
- علت: درد مداوم و کاهش دامنه حرکتی می‌تواند منجر به خستگی جسمی و روانی در بیماران شود.
- اثرات: این خستگی ممکن است فعالیت‌های روزانه بیمار را تحت تأثیر قرار دهد.
تورم و التهاب (در موارد خاص)
- ناحیه: مفاصل ملتهب ممکن است متورم شده و حساسیت بیشتری داشته باشند.
- علت: این التهاب ناشی از واکنش بدن به آسیب غضروف و اصطکاک در مفاصل است.
این علائم می‌توانند با شدت‌های مختلف در بیماران ظاهر شوند و در موارد پیشرفته‌تر، نیاز به درمان‌های تخصصی‌تر دارند.
بیماری دژنراتیو دیسک
دیسک های بین مهره‌ای ممکن است دچار انحطاط شوند که منجر به فتق دیسک درد می شود.
از آنجایی که افراد پیر می‌شوند و دیسک‌های ستون فقرات به مرور زمان تحت فشار قرار می‌گیرند، هیدراته خود را از دست می‌دهند و فرسوده می‌شوند.
از آنجایی که دیسک هیدراته خود را از دست می‌دهد، نمی‌تواند در برابر نیروها نیز مقاومت کند و دیواره دیسک تمایل به ضعیف شدن دارد و باعث پارگی می‌شود.
تصور می‌شود که بیماری دیسک دژنراتیو کمر از طریق دو مکانیسم باعث ایجاد درد می‌شود:
- التهاب در داخل و اطراف دیسک و اعصاب مجاور
- حرکت ریز با ناپایدار شدن بخش ستون فقرات
از آنجایی که دیسک تحلیل می‌رود و عملکرد خود را از دست می‌دهد، می‌تواند منجر به بیماری‌های ستون فقرات بیشتر مانند
اسپوندیلولیستزی، استئوآرتریت مفصل فاست، تنگی نخاع، درد ورتبروژنیک و/یا فتق دیسک شود.
یک اصطلاح کلی برای بیماری دژنراتیو دیسک درد دیسکوژنیک است که به معنای دردی است که توسط خود دیسک ایجاد می‌شود.
بیماری دیسک دژنراتیو (DDD) یکی از علل شایع کمردرد مزمن است که در اثر تحلیل تدریجی دیسک‌ها و کاهش عملکرد آن‌ها رخ می‌دهد.
اختلال عملکرد مفصل فاست
یک جفت مفاصل وجهی پشت هر دیسک در هر بخش حرکتی در ستون فقرات کمری وجود دارد. این مفاصل دارای غضروف بین استخوان‌ها هستند و توسط یک رباط کپسولی که سرشار از اعصاب است احاطه شده‌اند. مفاصل فاست می‌توانند تحلیل بروند و دردناک شوند (استئوآرتریت مفصل فاست)، یا می‌توانند منبع درد همراه با درد دیسک (درد دیسکوژنیک) باشند.
اختلال عملکرد مفصل ساکروایلیاک
مفصل ساکروایلیاک به عنوان یک مفصل جذب‌کننده شوک بین بالا و پایین بدن عمل می‌کند.
مفصل ساکروایلیاک ساکروم در پایین ستون فقرات را به استخوان لگن در هر طرف متصل می‌کند. این یک مفصل قوی و کم‌حرکت است که در درجه اول شوک و تنش بین بالاتنه و پایین‌تنه را جذب می‌کند. مفصل ساکروایلیاک می‌تواند دردناک شود اگر:
ویدیوی اختلال عملکرد مفصل ساکروایلیاک را تماشا کنید
درد ورتبروژنیک
صفحات انتهایی مهره‌ها بین هر انتهای دیسک ستون فقرات و مهره مجاور (بلوک‌های استخوانی ستون فقرات) قرار می‌گیرند. این صفحات انتهایی دیسک را به استخوان متصل می‌کنند. آن‌ها منبع غنی از رگ‌های خونی و رشته‌های عصبی هستند و هنگامی که صفحه انتهایی آسیب می‌بیند، می‌تواند منبعی برای کمردرد باشد.
Lotz JC، Fields AJ، Liebenberg EC. نقش صفحه انتهایی مهره در کمردرد
تنگی کانال نخاعی
تنگی کانال نخاعی وضعیتی است که در آن فضای داخل ستون فقرات تنگ می‌شود و به اعصاب نخاعی فشار وارد می‌آورد. این حالت اغلب ناشی از آرتروز، دیسک‌های فتق‌دار، یا رشد اضافی استخوان‌ها (خارهای استخوانی) است.
افرادی که به این مشکل دچار هستند ممکن است علاوه بر درد کمر، علائمی همچون بی‌حسی یا ضعف در پاها و گاهی مشکلات تعادل را تجربه کنند. در موارد شدید، فشار روی اعصاب می‌تواند به مشکلات روده‌ای یا مثانه منجر شود. درمان شامل داروهای ضدالتهاب، تمرینات کششی، و در موارد پیشرفته‌تر جراحی برای کاهش فشار روی اعصاب است.
۱. درد در ناحیه کمر یا گردن
- ویژگی‌ها: درد معمولاً در ناحیه تحت تأثیر ستون فقرات (معمولاً کمر یا گردن) متمرکز است.
- شدت: درد می‌تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد و با فعالیت‌هایی که به ستون فقرات فشار وارد می‌کنند، بدتر شود.
- تسکین: درد اغلب با خم شدن به جلو یا نشستن کاهش می‌یابد، زیرا این وضعیت فشار روی کانال نخاعی را کم می‌کند.
۲. درد منتشر به پاها یا بازوها
- ویژگی‌ها: درد ممکن است به پاها یا بازوها منتشر شود، به ویژه زمانی که کانال نخاعی در ناحیه کمری یا گردنی تنگ شده باشد.
- محل: در تنگی کمری، درد به باسن، ران‌ها یا ساق پاها و در تنگی گردنی، به شانه‌ها یا بازوها منتشر می‌شود.
۳. بی‌حسی یا گزگز
- ویژگی‌ها: بیماران ممکن است احساس بی‌حسی، گزگز یا سوزن‌سوزن شدن در پاها یا بازوها داشته باشند.
- محل: معمولاً در ناحیه‌ای که عصب‌های تحت فشار قرار دارند.
- شدت: این علائم ممکن است به تدریج بدتر شوند و فعالیت‌های روزمره را مختل کنند.
۴. ضعف عضلانی
- ویژگی‌ها: ضعف عضلات در پاها یا بازوها، که ممکن است به تدریج پیشرفت کند.
- محل: ضعف در مناطقی که تحت تأثیر اعصاب آسیب‌دیده قرار دارند، مانند مشکل در بالا بردن پاها یا بازوها.
- اثرات: این ضعف می‌تواند تعادل و توانایی راه‌رفتن را تحت تأثیر قرار دهد.
۵. راه‌رفتن دشوار یا اختلال در تعادل
- ویژگی‌ها: بیماران ممکن است در هنگام راه‌رفتن احساس بی‌ثباتی یا دشواری داشته باشند.
- علت: فشار روی عصب‌ها می‌تواند به ضعف و بی‌حسی منجر شود که راه‌رفتن را دشوار می‌کند.
- علائم مربوطه: این مشکل اغلب با درد یا خستگی در پاها همراه است که به آن لنگش عصبی می‌گویند.
۶. درد و بی‌حسی هنگام ایستادن طولانی‌مدت
- ویژگی‌ها: ایستادن طولانی‌مدت یا راه‌رفتن ممکن است علائم درد، بی‌حسی یا گزگز را در پاها بدتر کند.
- تسکین: نشستن یا خم شدن به جلو معمولاً علائم را کاهش می‌دهد.
۷. کاهش دامنه حرکتی
- ویژگی‌ها: تنگی کانال نخاعی می‌تواند باعث سفتی و کاهش دامنه حرکتی در کمر یا گردن شود.
- اثر: این محدودیت می‌تواند انجام فعالیت‌های روزمره مانند خم شدن، چرخیدن یا بلند کردن اجسام را دشوار کند.
۸. مشکلات عملکرد روده یا مثانه (در موارد شدید)
- ویژگی‌ها: تنگی شدید کانال نخاعی می‌تواند بر اعصاب کنترل‌کننده روده یا مثانه فشار وارد کند، که منجر به بی‌اختیاری یا دشواری در تخلیه می‌شود.
- علامت هشدار: این وضعیت نیازمند ارزیابی اورژانسی است، زیرا ممکن است نشان‌دهنده سندرم دم اسب (Cauda Equina Syndrome) باشد.
۹. علائم پیشرونده
- ویژگی‌ها: در صورت عدم درمان، علائم تنگی کانال نخاعی می‌توانند به مرور زمان بدتر شوند، شامل درد شدیدتر، ضعف بیشتر، و محدودیت بیشتر در حرکت.
۱۰. درد شبانه یا هنگام استراحت
- ویژگی‌ها: در مراحل پیشرفته‌تر، بیماران ممکن است حتی در حالت استراحت یا خواب نیز دچار درد شوند.
- شدت: این علامت می‌تواند کیفیت زندگی بیمار را به شدت کاهش دهد.
چه زمانی تصویربرداری لازم است؟
در بسیاری از موارد کمردرد حاد، به‌ویژه زمانی که ناشی از کشیدگی عضلات یا رباط‌ها باشد، نیاز فوری به تصویربرداری وجود ندارد و علائم معمولاً طی چند هفته با درمان‌های محافظه‌کارانه بهبود می‌یابند.
با این حال، در شرایط خاص و در حضور «علائم هشدار» یا ردفلگ‌ها، انجام تصویربرداری مانند MRI،
CT یا رادیوگرافی ساده می‌تواند برای تشخیص دقیق‌تر ضروری باشد.
ردفلگ‌های کمردرد
- کاهش وزن غیرقابل توضیح در مدت کوتاه
- تب، لرز یا علائم عفونت سیستمیک
- تاریخچه سرطان یا احتمال متاستاز به ستون فقرات
- ضربه شدید (مانند تصادف یا سقوط از ارتفاع)
- درد شبانه مداوم یا دردی که با استراحت هم بهبود پیدا نمی‌کند
- ناتوانی پیشرونده عصبی (ضعف در پاها یا اختلال در راه‌رفتن)
- بی‌اختیاری ادرار یا مدفوع یا بی‌حسی ناحیه زین‌سواری (نشانه سندرم دم اسب)
- سابقه پوکی استخوان یا مصرف طولانی‌مدت کورتون (افزایش ریسک شکستگی مهره)
در صورت وجود هر یک از این علائم هشدار، پزشک برای بررسی دقیق‌تر از روش‌های تصویربرداری استفاده می‌کند تا علت اصلی مشخص شود و درمان مناسب در اسرع وقت آغاز گردد.
جدول تشخیص افتراقی کمردرد
این جدول به‌طور خلاصه تفاوت مهم‌ترین علل شایع کمردرد را بر اساس الگوی درد، علائم عصبی و تست‌های بالینی نشان می‌دهد:
| بیماری | الگوی درد | علائم عصبی | تست‌های ساده |
|---|---|---|---|
| فتق دیسک کمری | درد تیرکشنده از کمر به پا (اغلب یک‌طرفه) | گزگز، بی‌حسی، ضعف عضلانی در مسیر عصب | تست بلند کردن پای صاف (SLR) مثبت |
| تنگی کانال نخاعی | درد و بی‌حسی در پاها هنگام راه‌رفتن یا ایستادن | ضعف پیشرونده، لنگش عصبی | بهبود علائم با خم شدن به جلو (Shopping Cart Sign) |
| سندرم پیریفورمیس | درد باسن با انتشار به پشت ران (شبیه سیاتیک) | معمولاً علائم عصبی خفیف یا غیرواضح | درد با تست FAIR (خم شدن و چرخش ران) |
| آرتروز مفاصل فاست | درد موضعی کمر، بدتر با اکستنشن و چرخش | علائم عصبی معمولاً وجود ندارد | درد با خم شدن به عقب و فشار روی مفاصل فاست |
| شکستگی مهره (پوکی استخوان) | درد ناگهانی، موضعی و شدید بعد از ضربه خفیف | علائم عصبی فقط در صورت فشار روی عصب | حساسیت به لمس روی مهره در معاینه |
| تومور یا عفونت | درد مداوم، شبانه، بدون ارتباط با فعالیت | ضعف، بی‌حسی یا علائم سیستمیک (تب، کاهش وزن) | درد حتی در استراحت؛ نیاز فوری به تصویربرداری |
اسپوندیلولیستزیس
اسپوندیلولیستزیس ممکن است باعث بی‌ثباتی ستون فقرات و فشردگی بالقوه اعصاب شود.
این وضعیت زمانی رخ می‌دهد که یکی از مهره‌ها روی مهره مجاور بلغزد. ۵ نوع اسپوندیلولیستزیس وجود دارد اما شایع‌ترین آن‌ها ثانویه به نقص یا شکستگی پارس (بین مفاصل فاست) یا ناپایداری مکانیکی مفاصل فاست (دژنراتیو) است.
دردی که در کمر احساس می‌شود به دلیل بی‌ثباتی است و در صورت فشرده شدن عصب، درد و/یا ضعف در پاها احساس می‌شود. این وضعیت در سطح L5-S1 رایج است.
آنوریسم آئورت شکمی
آنوریسم آئورت شکمی (AAA) وضعیتی خطرناک است که در آن دیواره آئورت (رگ اصلی بدن) ضعیف و متورم می‌شود.
درد ناشی از AAA معمولاً در کمر، شکم یا پهلوها احساس می‌شود و ممکن است با علائمی مانند نبض زدن در شکم و فشار خون پایین همراه باشد.
اگر آنوریسم پاره شود، این وضعیت می‌تواند به سرعت تهدیدکننده زندگی باشد.
ریسک فاکتورهای AAA شامل سیگار کشیدن، جنسیت مردانه، سن بالا، و سابقه خانوادگی است.
تشخیص با سونوگرافی یا سی‌تی‌اسکن انجام شده و درمان شامل جراحی باز یا قرار دادن استنت برای ترمیم آئورت است.
استئوآرتریت
درد استئوآرتریت ناشی از ساییدگی و پارگی تدریجی مفاصل فاست است.
آرتریت نخاعی معمولاً در اثر ساییدگی و پارگی دیسک و مفاصل فاست در مدت زمان طولانی ایجاد می‌شود. این وضعیت با کمردرد، التهاب، بی‌ثباتی ستون فقرات و تنگی بالقوه مشخص می‌شود.
این می‌تواند در یک سطح یا چندین سطح پایین ستون فقرات رخ دهد. آرتروز ستون فقرات با پیری همراه است و به آرامی پیشرونده است. گاهی اوقات به آن اسپوندیلوز یا بیماری دژنراتیو مفصل می‌گویند.
بدشکلی
اسکولیوز منجر به تحریک اسپاسم عضلانی و کمردرد می‌شود.
انحنای ستون فقرات می‌تواند شامل اسکولیوز یا کیفوز باشد. بدشکلی ممکن است با کمردرد همراه باشد اگر منجر به شکستگی دیسک‌ها، مفاصل فاست، مفاصل ساکروایلیاک یا تنگی شود.
تروما
شکستگی یا دررفتگی حاد ستون فقرات می‌تواند منجر به درد شود. کمردردی که پس از یک ضربه، مانند تصادف با وسیله نقلیه موتوری یا زمین خوردن ایجاد می‌شود، باید به سرعت مورد ارزیابی پزشکی قرار گیرد.
شکستگی مهره
شکستگی‌های پاتولوژیک ستون فقرات زمانی رخ می‌دهند که استخوان‌ها به دلیل بیماری‌های زمینه‌ای مانند پوکی استخوان، سرطان یا عفونت ضعیف شده باشند.
شکستگی می‌تواند در مهره استوانه‌ای شکل رخ دهد که در آن استخوان اساساً روی خود فرو می‌رود و به این شکستگی فشاری یا شکستگی مهره می‌گویند.
علائم اولیه شکستگی مهره، درد ناگهانی و احتمالاً تغییر شکل است که شبیه کمر خمیده است. این نوع شکستگی بیشتر به دلیل استخوان‌های ضعیف مانند پوکی استخوان است.
عفونت ستون فقرات
یکی از عفونت‌های ستون فقرات استئومیلیت و نادر است اما می‌تواند درد زیادی ایجاد کند و در صورت عدم درمان تهدیدکننده زندگی است.
استئومیلیت می‌تواند در اثر روش‌های جراحی، تزریق یا انتشار از طریق جریان خون ایجاد شود. بیمارانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند بیشتر مستعد ابتلا به این نوع عفونت در ستون فقرات هستند.
دیسک ستون فقرات نیز ممکن است عفونی شود و به آن دیسکیت می‌گویند. این نوع عفونت می‌تواند خودبه‌خود یا بعد از جراحی ایجاد شود.
بیماری‌های عفونی
برخی از انواع بیماری‌های عفونی گاهی اوقات کمردرد را به عنوان یک علامت بارز دارند. نمونه‌هایی از این نوع عفونت‌ها عبارتند از بیماری لایم و بارتونلا.
Govil S، Capitle E، Lacqua A، Khianey R، Coyle PK، Schutzer SE. ویژگی‌های رایج عصبی بیماری لایم که ممکن است به روماتولوژیست ارائه شود.
تومور
متاستاز سرطان به ستون فقرات یکی از علل نادر اما خطرناک درد کمر است. سرطان‌هایی مانند پستان، پروستات، ریه و کلیه معمولاً تمایل به گسترش به استخوان‌های ستون فقرات دارند.
علائم ممکن است شامل درد مداوم، بی‌حسی یا ضعف در اندام‌ها، و کاهش وزن ناخواسته باشد.
تصویربرداری‌های پیشرفته مانند MRI و اسکن استخوانی برای تشخیص این شرایط استفاده می‌شود.
درمان شامل رادیوتراپی، شیمی‌درمانی و گاهی جراحی برای کاهش فشار روی اعصاب نخاعی است.
گاهی علائم شبه‌سیاتیک نه به علت ریشه عصبی، بلکه ناشی از سندرم پیریفورمیس است.
بیماری خود ایمنی
کمردرد یک علامت احتمالی مرتبط با شرایط خود ایمنی است، مانند اسپوندیلیت آنکیلوزانآرتریت روماتوئید، لوپوس، بیماری کرون، فیبرومیالژیا و غیره.
توجه به این نکته ضروری است که وجود یک یا چند مورد از این شرایط لزوماً به معنای ایجاد درد نیست. به عنوان مثال، استئوآرتریت یا بیماری دژنراتیو دیسک ممکن است در یک مطالعه تصویربرداری ظاهر شود، اما فرد ممکن است درد را گزارش نکند.
درد ارجاع شده
کمردرد می تواند توسط قسمت دیگری از بدن نیز ارجاع داده شود. نمونه‌های رایج اختلالاتی که می‌توانند درد را به کمر نشان دهند عبارتند از:
- آپاندیسیت
- آنوریسم آئورت شکمی
- سنگ کلیه یا عفونت
- عفونت های مثانه
- مشکلات زنان، مانند عفونت لگن یا کیست تخمدان
- شرایط لگن، مانند پارگی لابرال لگن، یخ زدگی لگن، یا گیرافتادگی لگن
به دست آوردن یک تشخیص بالینی صحیح که علت اصلی علائم را مشخص می کند، اولین قدم ضروری برای شرکت در یک دوره درمانی موفق است.
